ฉันมีเศษดินอยู่หนึ่งก้อนกำมือเศษดินที่ใครต่างครหาว่าไร้ค่าน่าเดียดฉันฑ์เศษดินที่ฉันมีหน้าที่ต้องปั้นแต่งมันให้งดงามฉันตั้งใจรดน้ำลงเศษดินหนึ่งก้อนนั้นทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน ทุกวันแม้ดินของฉันมันจะไร้ค่า...แต่ว่ามันจะต้องงดงามไม่ด้อยกว่าใครๆด้วยความพยายามและตั้งใจจะปั้นก้อนดินนั้นให้งดงาม ...แต่ทว่า... ยิ่งรดน้ำเท่าไหร่ น้ำเพียงเหิดและซึมหายเท่านั้น แต่ฉันไม่เคยท้อ...ทำได้แค่เพียงรอ รอ รอ รอจนกว่าเศษดินนั้นจะเข้าใจฉันควรจะทำต่อไปอย่างไรเมื่อความตั้งใจของฉันเหิดหายเมื่อความพยายามของฉันถูกละลายเมื่อความปรารถนาดีของฉันถูกดูแคลนฉันควรจะลงมือปั้นแต่งเศษดินก้อนนี้อีกต่อไปไหม หรือฉันควรจะถอยหลังแล้วจากไปฉันยังคงรดน้ำต่อไป...จนกว่าจะถึงน้ำหยดท้ายฉันได้เคยคุณไปรึยังว่าฉันรักเศษดินก้อนนั้นมากแค่ไหน
Add as a Friend
Send Message
Leave Comment
Add to Favorites
Use This Skin
Report Abuse
ขอยาดมด้วย พี่หนุ่ม ไม่ไหวแล้ว อายุเยอะ